Pierwszego dnia Pielgrzymki Kręgu Biblijnego, krótko przed południem, dotarliśmy do małej wioski Jutrzyna. Na pielgrzymów czekał przed Sanktuarium kustosz tego miejsca ks. Andrzej Jackiewicz. Z ogromną pasją
i zaangażowaniem opowiadał nam, najpierw na plebanii, o historii tej parafii.
Kościół pw. św. Franciszka z Asyżu został wzniesiony ok. 1273 r. Zarówno świątynia jak i wieś należały do templariuszy, a po kasacji tego zakonu do joannitów. Zbudowany w stylu wczesnogotyckim, rozbudowany w wieku XVIII, posiada wyposażenie barokowe. Pod koniec II wojny światowej została uszkodzona gotycka wieża kościelna z zegarem. W 1958 r. w obrębie murów kościoła wzniesiono dzwonnicę z trzema dzwonami: Marią, Stanisławem i Franciszkiem. Świątynia zaliczana jest do grupy wczesno-gotyckich budowli jednonawowych Śląska. Dnia 2 października 2016 r. abp wrocławski Józef Kupny ustanowił tu Diecezjalne Sanktuarium św. Franciszka z Asyżu.
Po wejściu do świątyni moją uwagę przykuł przepiękny barokowy ołtarz główny odrestaurowany około 1800 r. Ma on formę jednokondygnacyjnej trzyosiowej nawy architektonicznej. W centralnej części marmoryzowanej znajduje się antepedium, dekorowane złotą nicią akantu z okrągłą plakietką z monogramem IHS. Nastawa wsparta na dwukrotnie złamanym cokole, w bokach którego znajdują się arkadowe bramki. Nad bramkami umieszczone są rzeźby św. Józefa z Dzieciątkiem i św. Jana Nepomucena, a w centralnej części nastawy św. Piotra i św. Pawła. W centralnym polu zwieńczenia jest obraz św. Alfonsa Gonzagi trzymającego krucyfiks. Przed każdą z wewnętrznej pary wolut ustawiono postacie: po lewej św. Elżbieta z Turyngii, po prawej św. Jadwiga Śląska. Ołtarz pokrywa mocno stylizowana turkusowo-zielona marmoryzacja ze złotym żyłkowaniem. Wszystkie figury w ołtarzu są jednolicie złocone. Jedynie atrybut trzymany przez św. Jadwigę jest srebrny.
Autorem obrazu z ołtarza głównego jest malarz śląskiego baroku Felix Anton Scheffler. Obraz ten przedstawia Wniebowzięcie i koronację Najświętszej Maryi Panny przez Trójcę Świętą. Po prawej stronie zasiada Chrystus z widoczną na piersi raną od włóczni. W rękach, na których widoczne są stygmaty, trzyma gwiaździstą koronę, którą nakłada na skronie Maryi. Po stronie lewej widoczny jest Bóg Ojciec wyobrażony jako sędziwy starzec siedzący na ziemskim globie. Prawą dłonią chwyta promień wychodzący z Ducha Świętego przedstawionego jako gołębica. U stóp Madonny w prawym dolnym rogu znajduje się św. Franciszek ze wzrokiem skierowanym ku górze i wzniesionymi rękami. Na dłoniach widnieją stygmaty, a na prawej piersi widoczna jest rana. U stóp leży jego atrybut – czaszka.
Ambona stanowi harmonijną całość z pozostałymi elementami wystroju świątyni. – zaliczana jest do późnego baroku. Ikonografia odwołuje się do postaci ewangelistów. Widoczne są także tablice Dekalogu. Umieszczenie postaci gołębicy w glorii chwały promienistej ponad głową stojącej tam osoby symbolizuje łaskę Ducha Świętego.
Boczny ołtarz prawy – pochodzi z końca XVII w. i pierwotnie był poświęcony Świętej Rodzinie. W niszy umieszczona jest Pieta z 1829 r. Obraz ten zrobił na mnie duże wrażenie – jest inny niż te, które dotychczas oglądałam – zapadający głęboko w sercu. Powyżej znajduje się obraz olejny przedstawiający ukrzyżowanego Zbawiciela.
Natomiast w lewym ołtarzu bocznym jest rzeźba Matki Boskiej Niepokalanej stojącej na kuli ziemskiej. Dwa górne aniołki trzymają atrybuty Maryi: berło i różdżkę.
W świątyni znajdują się relikwie I stopnia: św. Franciszka z Asyżu, św. Jadwigi Śląskiej oraz bł. Brata Michała Tomaszka i bł. Brata Zbigniewa Strzałkowskiego, a także relikwie II stopnia (włos z brody) św. Maksymiliana Marii Kolbego.
W tym pięknym kościele-sanktuarium uczestniczyliśmy w mszy św. celebrowanej przez ks. proboszcza Ignacego i ks. kustosza Andrzeja. Modliliśmy się o łaski i wsparcie św. Franciszka i o dalsze owoce naszej pielgrzymki. Zostaliśmy także obdarowani modlitewnikiem w którym są modlitwy do św. Franciszka z Asyżu, nowenny i litanie. Modlitwy w nim zawarte będą mi służyły, a tchnienie Ducha Świętego niech będzie mi pomocą w codziennym życiu.
Teresa
nasz adres:
Czytaj więcej: Panie, któryś wszystko uczynił Swoim Słowem (Mdr 9,1)
© 2014 Rzymskokatolicka parafia p.w. Śś. Stanisława i Bonifacego B.M.