W drugim dniu naszej pielgrzymki odwiedziliśmy Koniaków w Beskidzie Śląskim, w którym znajduje się kościół pw. św. Bartłomieja. Starania o budowę tej świątyni sięgają 1889 r. Budowa drewnianego kościoła z darowizn okazała się bardzo mozolna i jego budowę ukończono dopiero w roku 1899. Urządzenie wnętrza trwało jeszcze dwa lata i w 1901 r. kościół został poświęcony. W tamtym czasie msze św. odbywały się w nim co trzecią niedzielę (pozostałe w Istebnej). Gdy w 1957 r. erygowano parafię w Koniakowie, odłączając ją od parafii w Jaworzynce, świątynia pw. św. Bartłomieja stała się kościołem parafialnym. W następnych latach dobudowano boczne kaplice, zmieniał się też jego wystrój. W chwili obecnej w ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Bartłomieja. Północne ściany transeptu przyozdobiono malowidłami przedstawiającymi wesele w Kanie Galilejskiej oraz połów ryb w jeziorze Genezaret. Dobudowano ołtarz po stronie lewej i ustawiono na nim figurę Jezusa Miłosiernego. W ołtarzu po stronie prawej widnieje obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy namalowany przez ludowego artystę Franciszka Wojarskiego z Koniakowa (jego autorstwa są też stacje Drogi Krzyżowej). W kaplicy po lewej stronie przedsionka, znajduje się wspaniała płaskorzeźba przedstawiająca scenę objawienia się Matki Bożej w Fatimie. Uwagę przyciąga wspaniały kasetonowy strop modrzewiowy, z motywami ostu górskiego (1994). Nową część kościoła ozdobiono motywami haftu istebniańskiego.
Wszystko to piękne ale największą wzbogacającą wartością w czasie pielgrzymki jest dla mnie odwiedzanie miejsc pełnych duchowej energii. W tej pielgrzymce mogliśmy dokładniej przyjrzeć się św. Franciszkowi (I dzień pielgrzymki) i św. Bartłomiejowi (Bartholomaeus) jednemu z dwunastu Apostołów, którego znamy z ewangelii wg św. Jana, gdzie występuje pod imieniem Natanael (J 1,45). Bibliści niemal jednomyślnie przyjmują, że Natanael to Bartłomiej. Niektórzy z nich uważają, że to właśnie na jego weselu w Kanie Galilejskiej Jezus dokonał pierwszego cudu (J 2, 11). Znamy go z rozmowy z Filipem, który powiedział do niego: Znaleźliśmy Mesjasza. Natanael nie dowierza Filipowi. Do tego stwierdzenia podchodzi nawet lekceważąco mówiąc: Czy może być coś dobrego z Nazaretu? W swojej odpowiedzi Filip kieruje do Natanaela znaczące zaproszenie: Chodź i zobacz! (J 1,46b) Natanael idzie z Filipem do Jezusa i to spotkanie zmienia jego podejście o 180 stopni – prowadzi do wyznania wiary w to, że Jezus jest Synem Bożym.
Historia Natanaela skłania mnie do dalszej refleksji: w mojej relacji z Jezusem nie mogę poprzestać na samych słowach. Nasze poznanie Jezusa wymaga przede wszystkim żywego, osobistego doświadczenia. Świadectwo innych jest z pewnością ważne, jednak to ja sama muszę osobiście wejść w głęboką i zażyłą relację z Jezusem.
Święty Bartłomiej którego urodzenie datowane jest na początek I wieku jest jednym z nielicznych czczonych nie tylko w Kościele katolickim ale również w Kościołach: protestanckim, anglikańskim, prawosławnym, ormiańskim, koptyjskim, etiopskim kościele ortodoksyjnym i w syryjskim kościele ortodoksyjnym. Tradycja chrześcijańska podaje, że po zesłaniu Ducha Świętego Bartłomiej udaje się na głoszenie Ewangelii. Jako „świadek Chrystusa” prowadzi ludzi do Jezusa w Indiach, Mezopotamii, Arabii Saudyjskiej, Persji a zwłaszcza w Armenii, gdzie – jak podaje przekaz – poniósł śmierć męczeńską. Apostołowi żywcem zdarto skórę, a następnie odrąbano głowę.
Święty Bartłomiej symbolizuje niezłomność wiary i gotowość do oddania życia w imię głoszonej prawdy. Reprezentuje duchowe świadectwo pierwszych chrześcijan, którzy wobec prześladowań zostali wierni Chrystusowi aż do śmierci.
Kiedy dowiedziałam się, że podczas pielgrzymki mam przybliżyć nam postać św. Bartłomieja Apostoła i Męczennika, zaczęłam od zastanowienia się nad własnymi emocjami i myślami związanymi z tym świętym, którego życie mocniej zafascynowało mnie podczas pielgrzymki po Armenii. Co on dla mnie oznacza? Jakie skojarzenia budzi? Co znaczy w dzisiejszych czasach ewangelizować? Co znaczy dla mnie przyprowadzać ludzi do Jezusa? Temu procesowi odkrywania siebie i swoich wartości towarzyszy poczucie niepewności, ale te właśnie popychają mnie do poszukiwania odpowiedzi, które mają dla mnie sens. Czasami najgłębsze zrozumienie przychodzi z osobistych refleksji i żaden argument nigdy nie będzie tak mocny, jak osobiste religijne doświadczenie mobilizujące do chęci poznania emocji ale też wartościujące i dążeniowe. Bywają jednak i takie które niosą ból i rozczarowanie. Przekonana jestem, że można być wierną Jezusowi i dawać o Nim świadectwo także bez dokonywania spektakularnych czynów.
Bogu niech będą dzięki za ten wyjątkowy czas. Za przydzielenie mi św. Bartłomieja dzięki czemu mogłam jeszcze lepiej poznać jego piękne świadectwo wiary. Z całego serca dziękuję wszystkim za wspólne pielgrzymowanie.
Barbara A.
nasz adres:
Czytaj więcej: Sanktuarium św. Franciszka z Asyżu w Jutrzynie
Czytaj więcej: Panie, któryś wszystko uczynił Swoim Słowem (Mdr 9,1)
© 2014 Rzymskokatolicka parafia p.w. Śś. Stanisława i Bonifacego B.M.